محیط جدا برای هر پروژه

هر پروژه بسته‌های خودش را در یک پوشهٔ جدا نگه می‌دارد. نام معمول این پوشه .venv است. آن را از ترمینال می‌سازید، با python -m venv .venv. این خط را داخل فایل برنامه ذخیره نمی‌کنید. پوشه مال یک پروژه است. پروژهٔ دیگر پوشهٔ دیگری می‌گیرد. math همچنان با زبان آمده. این دستور requests را نصب نمی‌کند و math را هم عوض نمی‌کند.

این خط در ترمینال اجرا می‌شود. کارش ساختن پوشهٔ .venv است. صفحهٔ 2 یا 3 نمی‌بینید و کلمهٔ requests هم دیده نمی‌شود. همان کلمه‌ها داخل فایل برنامه، پیش از آنکه پوشه‌ای باشد، می‌ایستند. نام این ایست SyntaxError است. به‌جای آن None نوشته نمی‌شود. فایل ادامه پیدا نمی‌کند و .venv ساخته نمی‌شود. venv کلمه‌ای است که ترمینال بعد از python -m می‌فهمد. نامی نیست که در برنامه تعریف کرده باشید.

روی صفحه .venv دیده می‌شود. این فقط نام پوشه است. Path نام را می‌سازد و print آن را می‌نویسد. این برنامه پوشه را نمی‌سازد. اگر .venv پیش از این دو خط نبود، بعد از آن‌ها هم نیست. ساختن کار دستور ترمینال بالاست. این برنامه فقط املای نام را نشان می‌دهد. نقطهٔ اول جزو نام است. ممیز اعشار نیست و تفریق هم نیست.

صفحهٔ قبل pip install requests را در ترمینال نوشت. آن نصب جایی می‌نویسد که python ترمینال به آن نشانه رفته. وقتی ترمینال را به .venv ببرید، نصب داخل همان پوشه نوشته می‌شود. پیش از این جابه‌جایی، نصب در جای مشترک است و مال این پروژه نیست. املای جابه‌جایی در هر سیستم یکی نیست، برای همین آن خط در این صفحه نیست. فایل برنامه بیرون .venv می‌ماند. پوشه محیط را نگه می‌دارد، نه درسی که می‌نویسید. math هنوز هست، چون با زبان آمده، از جمله داخل همین پوشه.

صفحهٔ بعد کلاس‌هاست. این صفحه فقط یک پوشه برای پروژه می‌سازد، نشان می‌دهد نامش .venv است، و فایل برنامه را بیرون آن نگه می‌دارد.

یک پوشه برای هر پروژه

python -m venv .venv پوشه‌ای به نام .venv می‌سازد. همان کلمه‌ها در فایل برنامه با SyntaxError می‌ایستند. چاپ نام، .venv را نشان می‌دهد و پوشه را نمی‌سازد. بعد از جابه‌جایی، pip داخل همان پوشه می‌نویسد. فایل برنامه بیرون می‌ماند. صفحهٔ بعد کلاس‌هاست.